echo \intval((0.1+0.7)*10); // int(7)

a potem o nim zapomniałem ;) I o ile jestem w stanie zrozumieć, że powyższy kod zwraca zamiast 8 liczbę 7, to wiedza i pamięć o tym jest krytycznie ważna w trakcie wykonywania obliczeń arytmetycznych.

Z czego wynika powyższy błąd wyjaśnia dokumentacja PHP: reprezentacja tej liczby w pamięci po wykonaniu dodawania i mnożenia to 7.9999999999999991118… a proste rzutowanie jej na Integera zwraca nam 7 (operator (int) oraz funkcja \intval() dają zgodnie z oczekiwaniami tylko całkowitą część liczby).

Rozwiązań powyższego problemu znalazłem kilka, jedne mniej eleganckie, drugie bardziej, a problem sam w sobie wyniknął podczas obliczania liczby groszy (czy też innej ułamkowej części dowolnej waluty) w mojej pracy inżynierskiej. Wypłynął on na etapie implementacji tylko i wyłącznie dzięki TDD i znając życie pewnie sam bym takiego małego błędu w obliczeniach bez testów nigdy nie zauważył :)

Rozwiązanie 1 — praca na Integerach

echo \intval((0.1*10) + (0.7*10)); // int(8)

Jest to bardzo pewna metoda (pod względem dokładności) — przed dokonaniem jakichkolwiek obliczeń na liczbach zmiennoprzecinkowych przemnażamy je przez tą potęgę 10 jakiej dokładność obliczeń nas interesuje i działamy :) Minusy rozwiązania:

• konieczność przemnożenia każdej z liczb przed wykonaniem operacji arytmetycznych
• ograniczona możliwość wykonywania obliczeń (w zasadzie tylko dodawanie / odejmowanie / mnożenie i operacje „pochodne” )

Rozwiązanie 2 — funkcja \round()

echo \intval(\round((0.1+0.7)*10, 0)); // int(8)

Rozwiązanie stosowane przeze mnie — jest najszybsze (obliczeniowo), przy operacjach wykonywanych w moim kodzie (dość mało miejsc dziesiętnych) chyba najbardziej uzasadnione no i przy tym wszystkim dość eleganckie.

Rozwiązanie 3 — rzutowanie na stringa

echo \intval(\strval((0.1+0.7)*10)); // int(8)

Rozwiązanie wolniejsze od poprzedniego, a sam pomysł (ręcznego) rzutowania liczby do ciągu tekstowego i później ponownie do liczby jakoś mnie nie przekonuje. No ale jest i w razie potrzeby można użyć. Rozwinięcie tej idei znajdziecie poniżej.

Rozwiązanie 4 — BC Math

echo \intval(\bcmul(\bcadd(0.1, 0.7, 1), 10); // int(8)

Zdecydowanie najwolniejsza opcja ze wszystkich, jednak dająca największą dokładność obliczeń. Natywne rozwiązanie PHP pobierające, wykonujące obliczenia i zwracające liczby jako stringi. Duże dokładne i wolne, ale w krytycznych przypadkach nie ma innego wyjścia :)

Podsumowanie

To chyba tyle moich rozterek z dokładnością liczb zmiennoprzecinkowych w PHP, ale na koniec mam jeszcze jedną uwagę :) Fakt, że napisałem, że któreś rozwiązań jest szybsze, a któreś wolniejsze nie powinien rzutować na decyzję o jego wyborze ;) No chyba, że macie do wykonania setki tysięcy obliczeń, w innym przypadku na pewno znajdzie się kilka innych miejsc które można przyśpieszyć. Powodzenia! :)

Podczas pisania bundla Notyfikacji dla Symfony2 stwierdziłem, że skorzystam z tego mechanizmu do pobierania danych z MongoDB. Szybki research pokazał mi, że kiedyś była taka możliwość, jednak jeszcze przed wydaniem SF2 Fabien wyrzucił tą funkcjonalność kosztem możliwości skonfigurowania własnego Entity Managera, z którego jest pobierany obiekt Doctrine ORM.

Pozostało mi nic innego jak zgodnie z sugestią napisać swój własny @ParamConverter i skonfigurować jego serwis w odpowiedni sposób. I nie było by w tym nic super trudnego gdyby nie fakt, że prawdopodobnie znalazłem błąd w samym frameworku, który powodował globalne przerwanie procesu konwersji w przypadku nieznalezienia „Entity namespace alias”, a przecież w moim konkretnym przypadku chciałem skorzystać z Document Managera i co mnie obchodzi, że akurat w tym bundlu nie ma zdefiniowanych encji? ;)

Po odpaleniu XDebuga i przebrnięciu przez część kodu Symfony (IHMO to bardzo rozwijające!) znalazłem winowajcę, którym okazał się plik i linijka:

SensioFrameworkExtraBundle/Request/ParamConverter/DoctrineParamConverter.php

$this->registry->getEntityManager($options['entity_manager'])->getClassMetadata($configuration->getClass());

Szybki przegląd dokumentacji i wniosek — metoda supports(ConfigurationInterface $configuration) zadeklarowana w ParamConverterInterface, której definicja była odpowiedzialna za wywołanie powyższej linii kodu powinna zwracać True w przypadku gdy jest w stanie skonwertować podane parametry na Encję, a False gdy nie, żadnej mowy o wyjątku nie nie ma toteż i fix był szybki:

 // Doctrine Entity?
 try {
     $this->registry->getEntityManager($options['entity_manager'])->getClassMetadata($configuration->getClass());

     return true;
 } catch (MappingException $e) {
     return false;
 } catch (ORMException $e) {
     return false;
 }

Po tym wszystkim napisanie własnego DoctrineMongoDBParamConvertera na podstawie konwertera ORM było przyjemnością, a jego kod jest na GitHubie. Naniesione przeze mnie zmiany i dodane funkcjonalności poszły jako Pull Request do oryginalnego bundla i być może w przyszłości będą jego częścią. Ci, którzy chcieliby z tej funkcjonalności skorzystać już teraz mogą pobrać mojego forka na GitHubie i podmienić z oryginalnym w pliku deps, bądź zwinąć kod konwetera, napisać swoją definicję serwisu bazując na dostarczonej przeze mnie i korzystać gdziekolwiek ;)

Dodatkowo napisany przeze mnie konwerter sprawdza czy w adnotacji jest ustawiona opcja ’document_manager’ i jeśli tak, to korzysta z tego podanego, a nie z opcji defaultowej.

 Pytanie do czytelników

Chłopaki na kanale IRC #symfony-pl (freenode) słusznie zauważyli, że obecna implementacja ParamConvertera uniemożliwia zrealizowanie następującego schematu:

/**
 * @Route(/community/{community-id}/project/{project-id})
 */

Mechanizm ten wymaga, by id Encji/Dokumentu było nazwane w parametrze routingu jako {id}.

Dodanie opcji konfiguracyjnej do adnotacji @ParamConverter jest dość proste i prawdopodobnie w najbliższej przyszłości zrobię taki PR (czekam na odpowiedź co z poprzednim), ale może Wy macie jeszcze jakieś pomysły jak można by ten mechanizm usprawnić i co do niego dodać? :) Sensowne idee postaram się zaimplementować i podrzucić Fabienowi, a być może sami się zainteresujecie tworzeniem kodu dla tego Frameworka? ;)

Twitter Bootstrap

Bootstrap is a toolkit from Twitter designed to kickstart development of webapps and sites. It includes base CSS and HTML for typography, forms, buttons, tables, grids, navigation, and more.

To tylko w kwestii rozjaśnienia tematyki osobom niezaznajomionym, po więcej informacji odsyłam na  DevBloga Twittera i oficjalne demo Bootstrapa.

Około 2 miesiące temu rzeczony projekt narobił w sieci dość sporo zamieszania, po tym okresie czasu myślę, że można już na chłodno ocenić jego przydatność i stabilnie używać w większych projektach (trochę błędów zostało poprawionych ;) ). A dodatkowo wydana została JavaScriptowa część Bootstrapa.

Pomijając wszystkie designerskie zalety tej paczki (całość wygląda dość schludnie) to ma ona jeszcze jedną ważną zaletę — arkusze stylów zostały napiane w LESSie, dzięki czemu po pierwsze zapewniona jest wygodna możliwość rozwoju stylów (niezaznajomionym polecam poczytać o zaletach LESSa), a po drugie mamy porządny przykład w postaci kodu Bootstrapa, na którym możemy się wzorować.

LESS wymaga jednak od nas developerów jednej podstawowej rzeczy — interpetacji swoich plików tak, by przeglądarki mogły na ich podstawie wyświetlać style. I można zrobić to na trzy sposoby (z użyciem JavaScriptu, Node.js oraz PHP) -  tym również zajmiemy się w tym wpisie.

Konfiguracja Symfony2

Z założenia pomijam wszystkie kwestie związane z instalacją Symfony2 i przejdę od razu do rzeczy. SF2 dzięki mocnej integracji z GIT-em udostępnia bardzo fajny mechanizm dostarczania i aktualizacji bibliotek niezależnych dostawców i z tego mechanizmu też skorzystamy — po co się martwić o aktualizacje Bootstrapa skoro GIT zrobi to za nas ;)

Do pliku deps wystarczy dorzucić następujące linijki:

[twitter-bootstrap]
    git=https://github.com/twitter/bootstrap.git

Pozostaje teraz instalacja/aktualizacja bibliotek poprzez bin/vendors i gotowe.

Instalacja Node.js

Zasadniczo LESSa można interpretować na 3 sposoby — z użyciem skryptu JS bezpośrednio w przeglądarce (fuj z założenia) z użyciem Assetica i LessPHP (próbowałem, ale miał problemy z dołączaniem plików LESSa i się sypał) oraz Assetica  i Node.js — ta metoda u mnie zadziałała i ją polecam.

By zainstalować Node.js z obsługą LESSa na debianoidach pójdziemy trochę na skróty i podrzucam listę poleceń do wykonania:

wget http://nodejs.org/dist/node-v0.4.12.tar.gz
tar xvfz node-v0.4.12.tar.gz
cd node-v0.4.12
./configure
make
sudo make install
cd ../
rm -rf node-v0.4.12
sudo "curl http://npmjs.org/install.sh | sh"
cd /usr/local/lib/node_modules
sudo npm install less

Nie do końca polecam natomiast instalować Node.js z paczek np przez APT — dlaczego? Z jednego prostego powodu — w Ubuntu 11.04 spaczkowana była któraś z wersji 3.x, w 11.10 jest już co prawda 4.9, ale od kilku miesięcy stabilna wersja to 4.12. Kwestia waszej własnej decyzji :)

Instalacja YUI-Compressor

YUI-Compressor to taka fajna biblioteka do minimalizacji plików CSS oraz JS, o zaletach zmniejszania ilości i wielkości zapytań HTTP poczytać możecie na blogu Kamila Brenka.

Instalacja YC sprowadza się do pobrania pliku jar z wersją 2.4.6 ze strony: http://yuilibrary.com/download/yuicompressor/ i umieszczenia w katalogu app/Resources/java naszej aplikacji SF2.

Konfiguracja Assetica

Jest dość prosta — ważne są przede wszystkim wszystkie ścieżki, wpis w moim pliku

 app/config/config.yml

wygląda następująco:

# Assetic Configuration
assetic:
   debug: %kernel.debug%
   use_controller: false
   filters:
      cssrewrite: ~
      less:
         node: /usr/local/bin/node
         node_paths: [ /usr/local/lib/node_modules ]
      yui_css:
         jar: "%kernel.root_dir%/Resources/java/yuicompressor-2.4.6.jar"
      yui_js:
         jar: "%kernel.root_dir%/Resources/java/yuicompressor-2.4.6.jar"

Teraz pozostaje dodać jedynie w naszym szablonie widoku odpowiednie wpisy by Assetic widział co i jak ma interpretować i kompresować (dodatkowy wpis ze stylami i JSem wynika z wymagań Boostrapa — ponownie odsyłam do dokumentacji):

 {% stylesheets filter='less,?yui_css' output='css/bootstrap.css'
   '../vendor/twitter-bootstrap/lib/bootstrap.less' %}
   <link href="{{ asset_url }}" rel="stylesheet" media="screen" />
 {% endstylesheets %}

 <style type="text/css">
   body {
   padding-top: 60px;
   }
 </style>

 <!-- HTML5 shim, for IE6-8 support of HTML elements -->
 <!--[if lt IE 9]>
 <script src="http://html5shim.googlecode.com/svn/trunk/html5.js"></script>
 <![endif]-->

 {% javascripts filter='?yui_js' output='js/bootstrap.js'
   'https://ajax.googleapis.com/ajax/libs/jquery/1.6.4/jquery.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-alerts.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-dropdown.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-modal.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-twipsy.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-popover.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-scrollspy.js'
   '../vendor/twitter-bootstrap/js/bootstrap-tabs.js' %}
   <script src="{{ asset_url }}"></script>
 {% endjavascripts %}

Analogicznie możemy dodać swoje własne pliki LESS do bloku ’stylesheets’ i pozwolić asseticowi zarządzać nimi. Teraz by zainstalować skompesowane pliki CSS i JS wystarczy polecenie:

./app/console assetic:dump

I to tyle :) Po prawej zrzut ekranu z działającej aplikacji Symfony2 z wstwionym przykładowym szablonem widoku z Bootstrapa. 

A dla wszystkich którzy przebrnęli mały bonus:

Repo GitHub ze zintegrowanym Symfony 2.0.4 i Bootstrapem

Aktualizacja 28.10.2011:

@Kibao znalazł błąd w kolejności ładowania plików JavaScript.
Zmiany są już zmergowane na GitHubie, naniesione są również w poście.
Dzięki za poprawkę! :)